เรียบเรียงข้อมูลโดยกระปุกดอทคอม
ขอขอบคุณภาพประกอบจาก blog.eternalvigilance.me
หากพูดถึงสัตว์โลกน่ารักที่หลาย ๆ คนอยากจะเข้าไปสัมผัสความน่ารักของมันล่ะก็ ต้องมีชื่อของ นกเพนกวิน แน่ ๆ ด้วยหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูของเพนกวิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกนกเพนกวินที่มีขนปุยสีเทา ประกอบการท่าทางการเดินที่เป็นเอกลักษณ์ของนกเพนกวินก็สามารถเรียกเสียงหัวเราะจากผู้ที่มีโอกาสได้พบเห็น แต่ใครจะรู้ล่ะว่า ธรรมชาติที่แท้จริงของเจ้านกเพนกวินเหล่านั้นเป็นอย่างไร
จากการเปิดเผยของ ด็อกเตอร์จอร์จ เมอร์เร่ย์ เลวิค ศัลยแพทย์และเจ้าหน้าที่การแพทย์ในคณะการเดินทางสำรวจแผ่นดินใหม่ หรือ Terro Nova ที่มหาสมุทรแอนตาร์กติก ระหว่างปี ค.ศ.1910-1913 หรือปี พ.ศ.2454-2455 ทำเอาผู้คนรู้สึกช็อกไปตาม ๆ กันเมื่อพบว่า แท้จริงแล้ว เพนกวินมีพฤติกรรมด้านมืดที่ใครหลายคนนึกไม่ถึง
โดย ดร.เลวิค ได้เขียนบันทึกการสำรวจดังกล่าวเมื่อปี ค.ศ. 1915 จากการที่เขาได้ใช้เวลาในการสำรวจพฤติกรรมนกเพนกวินอเดเลีย บนแหลมอดาเร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของดินแดนวิคตอเรีย และได้ตีพิมพ์ทุกเรื่องราวที่ไปพบมา ยกเว้นเรื่องพฤติกรรมด้านมืดของเพนกวินดังกล่าว แต่ล่าสุด ดักลาส รัสเซลล์ ผู้เชี่ยวชาญนกจากพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ประเทศอังกฤษ ได้นำรายงานการสำรวจดังกล่าวของ ดร.เลวิค ทั้งหมดมาตีพิมพ์ในวารสารการบันทึกเกี่ยวกับการเดินทางสำรวจขั้วโลกของสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เรียบร้อยแล้ว
จากบันทึกของ ดร.เลวิค พบว่า เพนกวินอเดเลียตัวผู้มีพฤติกรรมทางเพศที่แย่มาก พวกมันมีอารมณ์ทางเพศสูง มันมักจะบังคับขืนใจเพนกวินตัวเมีย นอกจากนี้ ยังมีการล่วงละเมิดลูกนกเพนกวินทั้งทางร่างกายและทางเพศ และมีพฤติกรรมร่วมเพศระหว่างเพนกวินตัวผู้ด้วยกันเอง และที่แย่ที่สุดที่ทำเอา ดร.เลวิค ผู้บันทึกรับไม่ได้เลยคือ พวกมันมีเพศสัมพันธ์กับศพของเพนกวินตัวเมียด้วย
นอกจากพฤติกรรมทางเพศจะแย่แล้ว พฤติกรรมทั่วไปก็แย่มากเช่นกัน เพราะ ดร.เลวิค ยังพบว่าเพนกวินอเดเลียตัวผู้ยังแสดงพฤติกรรมจิ๊กโก๋ ด้วยการรวมตัวกันเพื่อตั้งแก๊งอันธพาลบริเวณรอบนอกอาณาจักรเพนกวิน เพื่อดักทำร้ายลูกนกเพนกวินที่หลงทางด้วย
ทั้งนี้ นายรัสเซลล์ กล่าวว่า การเปิดเผยดังกล่าวอาจเป็นความพยายามครั้งแรกในการเปิดเผยมุมมองที่ต่างออกไปในเรื่องพฤติกรรมของนก ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา นักวิจัยได้มีความพยายามมากขึ้นในการทำความเข้าใจพฤติกรรมทางเพศของสัตว์ และพฤติกรรมทางเพศที่พบนี้ได้ถูกพบบ่อยครั้งในสัตว์และนกชนิดอื่น แต่บางทีอาจเป็นความพยายามของ ดร.เลวิค ในการตีความหมายพฤติกรรมทางเพศของเพนกวินในทางมนุษยวิทยามากเกินไป ซึ่งแท้จริงแล้ว ควรมีการตีความในแบบสัตววิทยามากกว่า
นอกจากนี้ นักวิจัยสมัยใหม่ยังเข้าใจว่า พฤติกรรมบางอย่างของเพนกวินที่ ดร.เลวิค พูดถึง เช่น การมีเพศสัมพันธ์กับศพ อาจมองไปในแง่มุมอื่นได้ เพราะในขณะที่เพนกวินผสมพันธุ์กัน เพนกวินเพศเมียจะเป็นฝ่ายรับ และมันจะนอนหงายและหลับตานิ่ง ๆ เหมือนกับว่ามันตายแล้วก็ได้ นั่นก็คือ บางพฤติกรรมอาจเป็นความเข้าใจผิด นอกจากนี้ เพนกวินจะมีเคมีที่ตรงกันในการมีปฎิสัมพันธ์กัน มากกว่าจะเป็นเรื่องการถูกปลุกเร้าทางเพศ
