หมาคาบชามข้าวชีวิตเปลี่ยน ดังเพราะติดชามข้าวมาก ไม่เคยให้ห่าง เพราะกลัวหาย ทำเอาทุกคนเอ็นดู อยากรับไปเลี้ยง จากหมาจรจัด ชีวิตกลายเป็นแฮปปี้
โอลิเวอร์ คือเจ้าตูบสีน้ำตาลเทาที่ชะตาผกผันทำให้ต้องกลายมาเป็นสุนัขจรจัด
มันไม่ยอมทิ้งบ้านเก่าของครอบครัว และได้แต่วนเวียนอยู่แถว ๆ สวน
หวังว่าจะมีใครสักคนนำอาหารมาให้มันกิน เพราะมันไม่มีบ้านอยู่อีกต่อไปแล้ว
โอลิเวอร์เองก็เป็นเหมือนกับสุนัขหลาย ๆ ตัวที่ภายนอกอาจจะดูขึงขัง ดุ
แต่แท้จริงแล้วมีจิตใจอ่อนโยน อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่มันเป็นสุนัขจรจัด
การที่มันเดินไปเดินมาในชุมชน อาจสร้างความกังวลแก่ชาวบ้าน
เจ้าหน้าที่จึงได้รับแจ้งให้มาจับตัวมันไป
เรื่องราวของโอลิเวอร์ถูกนำมารายงานโดยเว็บไซต์เดอะโดโด้ เมื่อวันที่ 19 เมษายน 2562
โดยจุดที่พบเจ้าตูบตัวนี้คือพื้นที่ชุมชนในเมืองเมมฟิส
เมืองใหญ่ทางตะวันตกของรัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา
เจ้าหน้าที่จากสถานสงเคราะห์สัตว์นครเมมฟิสได้เดินทางมาจับตัวมัน
แต่การจับตูบตัวนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะมันวิ่งเร็วมาก
อีกทั้งยังกระโดดข้ามรั้วหนีทุกครั้ง
เหมือนกับกำลังเล่นเกมไล่จับกับเจ้าหน้าที่
พวกเขาจึงต้องตัดสินใจวางกับดักที่ไม่เป็นอันตรายเพื่อล่อมัน
และก็จับมันมาได้ในที่สุด
ทันทีที่เจ้าโอลิเวอร์มาถึงสถานสงเคราะห์ ทีมเจ้าหน้าที่ก็รับรู้ได้ว่าเจ้าตูบตัวนี้เป็นยอดตูบ มันเป็นสุนัขที่ฉลาดมาก ว่าง่าย เชื่อฟังคำสั่ง ขี้เล่น ชอบอ้อนให้เจ้าหน้าที่เล่นด้วย และเข้ากับเพื่อนตูบในสถานสงเคราะห์ได้เป็นอย่างดี อีกสิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือ โอลิเวอร์ดูหิวอยู่ตลอดเวลา และกินเก่งมาก
ปกติแล้ว ถ้าสุนัขทั่วไปหิว พวกมันอาจจะมาอยู่ข้าง ๆ ชามข้าว พลางส่งสายตาวิงวอนขออาหาร แต่โอลิเวอร์ไม่ได้ทำแบบนั้น เพราะเมื่อใดก็ตามที่มันหิว มันจะคาบชามข้าวประจำตัวขึ้นมา ส่งสัญญาณว่าอยากกินแล้ว
ที่น่าทึ่งก็คือ ชามข้าวใบนั้นได้กลายเป็นเพื่อนใหม่ที่ซี้ที่สุดของโอลิเวอร์ จากเดิมที่จะคาบขึ้นมาเมื่อหิว ก็กลายเป็นคาบไว้ตลอดเวลา ราวกับว่าถ้ามันปล่อยให้ชามห่างตัว มันจะเสียเพื่อนไป และมันก็จะต้องทนหิว ไม่ได้กินข้าวอีก โดยนับตั้งแต่วันที่โอลิเวอร์เริ่มติดชาม มันจะคาบชามไปด้วยทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ออกไปเดินเล่น ออกไปเล่น อาบน้ำ หรือไปไหนก็ตาม จะต้องคาบชามติดตัวไปด้วยทุกที่
อนาคตของโอลิเวอร์ค่อนข้างน่าเศร้า
เพราะไม่สามารถบอกได้เลยว่ามันจะต้องกลายเป็นสุนัขที่ถูกขังไปตลอดหรือไม่
และในท้ายที่สุดแล้วมันต้องถูกฆ่าหรือเปล่า แต่มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น
และหลังจากที่มันอยู่ที่สถานสงเคราะห์
เจ้าตูบตัวนี้ก็ได้มีพฤติกรรมใหม่อย่างหนึ่งที่กลายเป็นนิสัย นั่นก็คือ
การติดชามข้าว ซึ่งใครจะรู้ นิสัยเล็ก ๆ นี้ได้ทำให้มันกลายเป็นที่สนใจ
และทำให้ชีวิตมันเปลี่ยนไปอย่างที่มันเองก็คงคิดไม่ถึง
ทันทีที่เจ้าโอลิเวอร์มาถึงสถานสงเคราะห์ ทีมเจ้าหน้าที่ก็รับรู้ได้ว่าเจ้าตูบตัวนี้เป็นยอดตูบ มันเป็นสุนัขที่ฉลาดมาก ว่าง่าย เชื่อฟังคำสั่ง ขี้เล่น ชอบอ้อนให้เจ้าหน้าที่เล่นด้วย และเข้ากับเพื่อนตูบในสถานสงเคราะห์ได้เป็นอย่างดี อีกสิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือ โอลิเวอร์ดูหิวอยู่ตลอดเวลา และกินเก่งมาก
ปกติแล้ว ถ้าสุนัขทั่วไปหิว พวกมันอาจจะมาอยู่ข้าง ๆ ชามข้าว พลางส่งสายตาวิงวอนขออาหาร แต่โอลิเวอร์ไม่ได้ทำแบบนั้น เพราะเมื่อใดก็ตามที่มันหิว มันจะคาบชามข้าวประจำตัวขึ้นมา ส่งสัญญาณว่าอยากกินแล้ว
ที่น่าทึ่งก็คือ ชามข้าวใบนั้นได้กลายเป็นเพื่อนใหม่ที่ซี้ที่สุดของโอลิเวอร์ จากเดิมที่จะคาบขึ้นมาเมื่อหิว ก็กลายเป็นคาบไว้ตลอดเวลา ราวกับว่าถ้ามันปล่อยให้ชามห่างตัว มันจะเสียเพื่อนไป และมันก็จะต้องทนหิว ไม่ได้กินข้าวอีก โดยนับตั้งแต่วันที่โอลิเวอร์เริ่มติดชาม มันจะคาบชามไปด้วยทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ออกไปเดินเล่น ออกไปเล่น อาบน้ำ หรือไปไหนก็ตาม จะต้องคาบชามติดตัวไปด้วยทุกที่
โมเมนต์น่ารัก ๆ
นี้ทำให้เจ้าหน้าที่อมยิ้มไปตาม ๆ กัน พวกเขาได้ถ่ายภาพโอลิเวอร์เอาไว้
แล้วโพสต์แชร์บนสังคมออนไลน์
หวังว่าจะมีคนใจดีสักคนสนใจรับเจ้าหมาคาบชามข้าวตัวนี้ไปเป็นสมาชิกคนใหม่ของครอบครัว
ภาพตูบคาบชามข้าวได้กลายเป็นภาพไวรัลบนสังคมออนไลน์ และได้ออกข่าวอีกด้วย ผู้คนต่างหลงรักแววตาใสซื่อของตูบและชามคู่ใจ หลายคนติดต่อเข้ามาขอรับโอลิเวอร์ไปอุปการะ ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ก็คัดเลือกกันอยู่นาน จนกระทั่งในที่สุด โอลิเวอร์ก็ได้มีบ้านใหม่ที่อบอุ่นอีกครั้ง เพราะหญิงสาวสองคนได้ยื่นมือเข้ามารับมันไปเลี้ยง
ในวันที่พวกเธอเดินทางมารับโอลิเวอร์ มันก็ยังคงคาบชามข้าวติดตัวไม่ห่าง ราวกับจะบอกว่า ถ้ารับผมไปเลี้ยงแล้ว ต้องรับชามของผมไปเลี้ยงด้วยนะ ! ต้องเรียกว่าได้ดีเพราะชามเลยจริง ๆ
ภาพตูบคาบชามข้าวได้กลายเป็นภาพไวรัลบนสังคมออนไลน์ และได้ออกข่าวอีกด้วย ผู้คนต่างหลงรักแววตาใสซื่อของตูบและชามคู่ใจ หลายคนติดต่อเข้ามาขอรับโอลิเวอร์ไปอุปการะ ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ก็คัดเลือกกันอยู่นาน จนกระทั่งในที่สุด โอลิเวอร์ก็ได้มีบ้านใหม่ที่อบอุ่นอีกครั้ง เพราะหญิงสาวสองคนได้ยื่นมือเข้ามารับมันไปเลี้ยง
ในวันที่พวกเธอเดินทางมารับโอลิเวอร์ มันก็ยังคงคาบชามข้าวติดตัวไม่ห่าง ราวกับจะบอกว่า ถ้ารับผมไปเลี้ยงแล้ว ต้องรับชามของผมไปเลี้ยงด้วยนะ ! ต้องเรียกว่าได้ดีเพราะชามเลยจริง ๆ






